Geen hond…

Mirthe is bang voor honden. Geen idee waarom, het is gewoon zo. Dus besloten we vorige week naar De Leusder Hei te gaan. Voor hondentherapie. Om Mirthe mee te krijgen noemden we ons doel ‘paddenstoelen zoeken’. Vol goede moed stapten we de hei op. Al snel kwamen we de eerste honden tegen. Keurig zittend, op verzoek van hun baasje. Mirthe blij. Nog geen vijf minuten later, we waren net op dreef, ging de telefoon. Mijn vader was van de trap gevallen. Kreten met ‘fikse breuk’, ‘veel bloed’ en ‘ziet er ernstig uit’ klonken door mijn mobieltje. We maakten rechtsomkeer en stoven de hei weer af. Op naar het ziekenhuis.

Inmiddels is mijn vaders onderarm voorzien van loodzwaar gips, twee stalen platen en acht schroeven. Ondanks de ernstige breuk is hem nog meer leed bespaard gebleven en heeft hij verdraaid veel geluk gehad bij dit ongeluk. Toch besloten we vandaag met enige aarzeling ons doel te hervatten. Om Mirthe niet al teveel stress te bezorgen kozen we een ander bos. Wisten wij veel…

We reden naar Vliegbasis Soesterberg. De basis en het museum zelf waren dicht – de officiĆ«le opening is 13 december. Maar naast het museum ligt landgoed De Paltz. Een prachtig landgoed met heide, bos en prachtige beukenlanen. Voetje voor voetje, stevig aan ‘moeders hand’ schuifelde Mirthe het bos in. Binnen een minuut was haar angst verdwenen.

Schermafdruk 2014-11-09 18.58.56

Ze had het bord al snel gezien. Hier mogen geen honden komen! Wat een opluchting. Voor haar dan. Voor nu.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Back to Top
%d bloggers liken dit: