In beeld en geluid

VrijMiSong met een verhaal

Het is alweer vijf jaar geleden. Vijf jaar, dat is een lustrum. Wikipedia noemt dat “een feest dat elke vijf jaar wordt gehouden”. Natuurlijk vieren wij de verjaardag van onze oudste dochter elk jaar. Toch voelt het dit jaar anders. Lustrum, het klinkt wel hè?

Het gevoel van weemoed begon gisterenavond. We hadden The Passion gekeken. En bloedverwanten. En toen gingen we slapen.
Ineens schoot het door me heen. Dat gevoel, weemoed dus. Vijf jaar geleden gingen we ook rustig slapen. Het huis werd gewit, dus onze complete woonkamer stond in de tuin. Het paasweekend zou klusweekend worden. De babykamer nog lang niet af. Ja, ik was zwanger. 31 weken en 4 dagen om precies te zijn. En dan kan je nog redelijk rustig slapen.

Vroeg in de ochtend stap ik uit bed. Na een paar seconde het belachelijke idee te hebben dat ik incontinent was geworden, flitste het door mijn hoofd: vliezen!
Een half uurtje later bevestigde de verloskundige mijn flits. Ik moest naar het ziekenhuis. Rinke, die net drie weken zijn rijbewijs had, met klamme handjes achter het stuur.

Eenmaal in het ziekenhuis een belletje met mijn moeder. “Mam, het is toch erfelijk.” Mijn moeder wist gelijk wat ik bedoelde. In 1977 heeft zij hetzelfde meegemaakt, toen zij zwanger was van mij.
Longrijpingsprikken, weeënremmers en volhouden maar! Op naar minimaal 48 uur niet bevallen, dan zouden de prikken zijn werk hebben gedaan en was ik 32 weken zwanger: de grens tussen WKZ en het Meander.

Ik heb het gehaald! Hoewel op Goede Vrijdag de weeën toch begonnen en in de 60 uur daarna in hoog tempo toenamen, werd Mirthe op Eerste Paasdag om 22.59 uur geboren. Ons Paaseitje, zo klein (43 cm en 1300 gram), zo kwetsbaar…maar zo sterk!

Mirthe moest de eerste vier weken van haar leven doorbrengen in het ziekenhuis. Na een week al uit de couveuse, na twee weken uit het warmtebedje en na drie weken een eigen kamertje in plaats van “op zaal”. Ondanks dat Mirthe geen complicaties heeft gehad en groeide als kool, was het voor ons toch een heftige, maar intense periode. Vier weken lang ga je zonder kind naar huis. Zit je thuis tussen de “bezoeken” door, zonder kind. In de winkel ziet niemand aan je dat je een paar dagen eerder bevallen bent van een prachtige dochter. Niemand ziet dat je moeder (of vader) bent. Om je heen zie je stellen lopen met kinderwagen, gelukkig, genietend. Gelukkig veel vrienden met begrip, helaas ook mensen die het niet begrepen…jammer dan.

De laatste week in het ziekenhuis lag Mirthe alleen op een kamertje. Om de bezoeken wat gezelliger te maken hadden we een radiootje op haar kamertje gezet. Tijdens het voeden, knuffelen en luiers verschonen konden we ook even met haar dansen, voor haar zingen of gewoon in stilte luisteren en ons mooie meisje bewonderen. Op nummer 1 in de top 40 die week: Mika met Grace Kelly.
Altijd als ik dit nummer hoor, denk ik aan die periode. Ik voel de sfeer in dat kamertje. Hoe wij, ondanks de vroeggeboorte, de angst je dochter kwijt te raken, toch genoten en intens gelukkig waren! De zon (het was haast zomer), de lente, Mirthe en elkaar. Wat wilden we nog meer?

Deze is voor Mirthe:

One Comment

  • Yvette

    Hoi

    Ook ik weet het nog heel goed. We waren net wezen wandelen met Tijmen toen we het nieuws van Henny hoorde. Gelukkig was je ( al) 31 weken zwanger want ik kan zeggen ik heb ze veel kleiner gezien. Fulco mocht als eerste op bezoek komen. Daar was hij behoorlijk onder de indruk van. Een paar weken later zijn wij met Tijmen langs geweest. Ik kijk nog met verbazing naar de foto’s van de 2 broers die net vader geworden zijn. Tijmen ruim 4 kilo en Mirthe ongeveer 1500 gram, de grote beer en het kleine popje. Nou van dat kleine popje is weinig over. Ik vind Mirthe een vreselijk leuk meisje om te zien met de meest aanstekelige lach die ik ken! Een heel mooi verhaal van je Judith en geniet van je dochter die bijna 5 is! Tot zondag!

    gr Yvette

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: